BÜŞRA'NIN HAYATINDAN Banane Kardeşim, Ben Neden Küseyim?



Her Şeyi Allah'a Bırakıp Yoluna Bakmak...
Kin Tutmaya Değmez Bu Hayat

Uzun süredir blog yazmıyordum ama bu yazı bence burada durmalı.

Yahu kardeşim, ben gerçekten bazı şeyleri anlamıyorum.

İnsanların birbirine öfkesini kusmasını, sonra da “Bak ben buna küstüm, sen de küs.” demesini...

Banane kardeşim?

Sen küsmüşsün. Bana ne?

O insan bana bir şey yapmamış, bana zararı dokunmamış. Ben neden sana uyup ona küseyim?

Hadi diyelim ben de küstüm. Eee?

Elime ne geçecek? Ne kazanacağım?

Bence bir insan size zarar veriyorsa yavaşça uzaklaşın. Mesafenizi koyun. Ama merhabayı da kesmek zorunda değilsiniz. Kimseyle kavga etmek, arkasından konuşmak, insanlara had bildirmeye çalışmak zorunda değilsiniz.

“Ben sana küstüm, sen de ona küs.”

Neden?

Gerçekten neden?

Şimdi merak ediyorsunuz belki, ben bunları neden bu kadar söylüyorum?

Hiç birbirine küsmüş, birbirinin hakkına girmiş insanların ölümlerini seyrettiniz mi?

Masumlara zarar vermiş insanların son anlarına şahit oldunuz mu?

Ben seyrettim.

Nasıl derseniz...

Ben yoğun bakım hemşiresiyim.

Her ne kadar sürekli hastamıza bir şey olmasın diye uğraşsak da bazen kaybettiğimiz hastalar oluyor. Bazen pişmanlıklarını anlatan insanları dinliyoruz. Bazen yakınlarından hikâyeler dinlemek zorunda kalıyoruz. İnsanların hayatlarının en zor, en savunmasız anlarında yanlarında oluyorsunuz.

Ve ister istemez bazı şeyleri daha farklı görmeye başlıyorsunuz.

Hayat gerçekten çok kısa.

İnsan bu hayattan ne zaman, nasıl ayrılacağını bilmiyor.

O yüzden bana göre insan, elinden geldiğince kul hakkına girmeden, kimsenin kalbini bile isteye kırmadan, kin ve nefret biriktirmeden yaşamalı.

Çünkü hepimiz sadece insanız.

Bugün kızdığımız insanın yarın nerede olacağını bilmiyoruz. Yarın bizim nerede olacağımızı da bilmiyoruz.

Bir de Müslüman olarak düşünün...

Peygamberimiz Hz. Muhammed'e bile eziyet edildi, taş atıldı, hakaret edildi. O da her seferinde “Sen bana bunu yaptın, ben de sana küstüm.” diye bir intikam döngüsünün içine girmedi.

Bazen en güzel cevap, meseleyi Allah'a bırakabilmektir.

Bırakın artık insanların arkasından konuşmayı.

“Şu buna kaçmış, bu bunu yapmış, o şöyleymiş...”

Sana ne?

İnsanların hayatını bu kadar konuşmanın sana ne faydası var?

Bir de şu kıskançlık, haset meselesi...

“Onun var, benim yok.”

Eee?

Ne yapalım yani?

Allah birine başka, diğerine başka bir hayat vermiş. Senin imtihanın başka, onunki başka.

Hatta bir düşünsenize...

Ya Allah, senin hakkında ileri geri konuştuğun insanı senden daha çok seviyorsa?

O zaman ne yapacaksın?

Bence insan önce kendisine bakmalı.

Kimin ne yaptığına, ne giydiğine, ne aldığına, ne kazandığına, kimle görüştüğüne bu kadar kafa yormak yerine kendi hayatına bakmalı.

Size zarar veren birinden uzak durun.

Sessizce...

Kavga etmeden.

İntikam almadan.

Had bildirmeye çalışmadan.

Sonra hayatın nasıl ilerlediğini seyredin.

Çünkü fesatlığın da, kıskançlığın da, kötülüğün de bir karşılığı var.

Ama o karşılığı vermek sizin göreviniz değil.

Had bildirmenin de, yola döndürmenin de, intikam almanın da en hayırlısı Allah'a bırakmaktır.

Ben artık böyle düşünüyorum.

Şimdi arkamdan ne konuşursanız konuşun.

Ben size bir şey yapmam.

Allah'a havale eder, yoluma devam ederim.

Gerisini de siz düşünün.

Çünkü insan bazen en büyük huzuru, herkese haddini bildirmeye çalışmayı bıraktığında buluyor.

Ve Rabbimiz bize şöyle buyuruyor:

“İyilikle kötülük bir olmaz. Sen kötülüğü en güzel olan davranışla sav. O zaman bir de bakarsın ki seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir.”

Fussilet Suresi, 34. Ayet


Why Should I Hold a Grudge Just Because You Do? 

I haven't written on my blog for a long time, but I believe this is something that deserves a place here.


Honestly, there are some things I just don't understand.


People pour their anger onto one another, then say, "Look, I've fallen out with this person, so you should too."


Seriously, why?


You've stopped talking to them. So what?


That person hasn't done anything to me. They haven't hurt me. Why should I hold a grudge against someone just because you do?


Let's say I did. Then what?


What would I gain? What would I have to show for it?


If someone is hurting you, slowly distance yourself. Keep your boundaries. But you don't have to stop saying hello. You don't have to fight, gossip, or constantly try to teach people a lesson.


" I've fallen out with them, so you should too."


Why?


Really, why?


You might be wondering why I'm saying all this.


Have you ever witnessed people who spent their lives holding grudges and hurting each other reaching the end of their lives?


Have you ever seen people who harmed innocent souls facing their final moments?


I have.


How?


I'm an intensive care nurse.


We do everything we can to keep our patients alive, but sadly, sometimes we lose them. Sometimes we listen to people expressing their regrets. Sometimes we hear stories from their loved ones. We find ourselves beside people during the most difficult and vulnerable moments of their lives.


And inevitably, you begin to see certain things differently.


Life is truly short.


None of us knows when or how we will leave this world.


That's why I believe we should live without violating anyone's rights, without deliberately breaking hearts, and without carrying hatred and resentment inside us.


Because we're all just human.


We don't know where the person we're angry with today will be tomorrow. And we don't know where we'll be either.


And let's think about this as Muslims.


Even Prophet Muhammad (peace be upon him) was mistreated, insulted, and had stones thrown at him. Yet he didn't turn everything into a cycle of revenge, saying, "You hurt me, so I'll hold a grudge against you."


Sometimes the best response is to leave things in God's hands.


Let's stop talking behind people's backs.


"So-and-so ran away with this person. That person did this. The other one did that..."


Why does it concern you?


What do you gain by discussing other people's lives so much?


And then there's jealousy and envy.


"They have it, but I don't."


So what?


What are we supposed to do about it?


God has given everyone a different life. Your test is different from theirs.


Just think about this for a moment...


What if God loves the person you've been speaking badly about more than He loves you?


What would you do then?


I think we should look at ourselves first.


Instead of obsessing over what someone does, wears, buys, earns, or who they spend time with, we should focus on our own lives.


If someone hurts you, distance yourself.


Quietly.


Without fighting.


Without seeking revenge.


Without trying to put them in their place.


Then simply watch how life unfolds.


Because envy, jealousy, and wrongdoing all have consequences.


But it isn't your job to deliver those consequences.


The wisest thing is to leave justice, guidance, and revenge in God's hands.


That's how I see things now.


Say whatever you want behind my back.


I won't do anything to you.


I'll leave it to God and carry on with my life.


The rest is up to you.


Because sometimes, we find our greatest peace when we stop trying to teach everyone a lesson.


And our Lord tells us in the Holy Quran:


"Good and evil are not equal. Repel evil with what is better, and then the one between whom and you there was enmity may become like a close friend."


The Holy Quran, Surah Fussilat, 41:34 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

BÜŞRA'NIN HAYATINDANNN

BÜŞRA 'NIN HAYATINDAN

Bugün yine ne yapsam...